раззлава́цца áufgebracht sein; wütend wérden; sich erbósen, sich ärgern
Verbum
анлайнавы слоўнікраззлава́ць in Wut bríngen
разла́д
1. (адсутнасць адзінства) Únstimmigkeit
2. (свара) Streit
жыць у разла́дзе entzwéit [verféindet] sein
разла́джваць, разла́дзіць
1. (машыну
2. (расстроіць) verstímmen
разла́дзіцца
1. (прыйсці ў няспраўнасць) verságen
2. (расстроіцца) nicht zu Stánde kómmen
3. (пра музычны інструмент) verstímmt sein
разлажы́цца
разлажы́цьI
разлажы́цьII
1.
2. (дэзарганізаваць) zersétzen
разлажэ́нне
1. (заняпад) Verfáll
2. (разбэшчанасць) Demoralisíerung
мара́льнае разлажэ́нне morálische Zersétzung [Verkómmenheit]
разлайда́чыцца