Verbum

сукава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць сукаватага; мноства сукоў, сучча.

сукава́ты, ‑ая, ‑ае.

Які мае вялікую колькасць сукоў, сучкоў. [Дзямід] павёў нас па сцежцы і спыніўся каля старога сукаватага дрэва. В. Вольскі.

сука́ла, ‑а, н.

Прылада для насуквання нітак на цэўкі.

сука́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для сукання. Сукальная машына.

сука́льшчык, ‑а, м.

Той, хто суча.

сука́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да сукальшчык.

сука́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. сукаць.

су́каны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад сукаць.

2. у знач. прым. Скручаны, звіты суканнем. Тэлефонныя правады — што тыя суканыя ніткі з белай ваты, калматыя, тоўстыя, па пальцу. Пташнікаў.

су́каратка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Скручанае месца ніткі, вяроўкі. Нітка пайшла ў сукараткі.

сука́сты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Сукаваты. Вакол ляжаць сукастыя голыя ствалы. В. Вольскі.