Verbum

суднаўлада́льнік, ‑а, м.

Уладальнік судна.

суднаўлада́льніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да суднаўладальніка.

суднаўла́снік, ‑а, м.

Уласнік судна.

суднаўла́сніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да судпаўласніка.

суднахо́днасць, ‑і, ж.

Уласцівасць суднаходнага. Суднаходнасць Дняпра.

суднахо́дны, ‑ая, ‑ае.

Даступны для суднаходства, прызначаны для суднаходства. Суднаходны канал. □ Прыпяць — самы вялікі прыток Дняпра, самая вялікая і самая суднаходная рака Беларусі. В. Вольскі.

суднахо́дства, ‑а, н.

Рух па водных шляхах розных відаў транспарту: суднаў, паромаў, тэхнічнага і дапаможнага флоту.

су́днік, ‑а, м.

Шафа для пасуды. [Грасыльда] больш нічога не сказала, адышлася з лыжкай да судніка і забразгала пасудай. Пташнікаў. Надвечар, падаіўшы карову, Арына стала ўпарадкоўваць малако. Заліла глячкі, схавала ў суднік пад замок. Масарэнка.

су́дны, ‑ая, ‑ае.

Уст. Які мае адносіны да суда, да вядзення судовых спраў.

•••

Судны дзень гл. дзень.

Судны час гл. час.

судовамедыцы́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да судовай медыцыны. Судовамедыцынская экспертыза.