Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

суднамеха́нік, ‑а, м.

Суднавы механік.

суднапад’ём, ‑у, м.

Пад’ём затанулых суднаў, а таксама суднаў, якія плаваюць, для агляду і рамонту іх падводнай часткі.

суднапад’ёмнік, ‑а, м.

Збудаванне для пад’ёму і спуску суднаў (пры пабудове, рамонце і пад.).

суднапад’ёмны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да суднапад’ёму, служыць для пад’ёму суднаў. Суднапад’ёмныя работы. Суднапад’ёмны механізм.

суднападыма́нне, ‑я, н.

Тое, што і суднапад’ём.

суднапрамысло́вец, ‑лоўца, м.

Прадпрыемец-капіталіст у галіне суднабудавання.

суднарабо́чы, ‑ага, м.

Рабочы па пагрузцы, разгрузцы і абслугоўванню суднаў.

суднарамо́нт, ‑у, М ‑нце, м.

Рамонт суднаў.

суднарамо́нтны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рамонту суднаў; прызначаны для рамонту суднаў. Суднарамонтныя майстэрні.

суднаўлада́льнік, ‑а, м.

Уладальнік судна.