скорапсава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які хутка псуецца пры звычайных умовах захавання, які патрабуе асобых умоў захавання.
скорапсава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які хутка псуецца пры звычайных умовах захавання, які патрабуе асобых умоў захавання.
ско́раснік, ‑а,
Спецыяліст па рабоце скораснымі метадамі.
ско́расніца, ‑ы,
ско́расны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да скорасці, звязаны са скорасцю (у 1, 5 знач.).
2. Звязаны з высокімі тэмпамі работы на аснове рацыяналізацыі вытворчага працэсу.
ско́расць, ‑і,
1. Ступень хуткасці руху каго‑, чаго‑н. або распаўсюджання чаго‑н.
2. Ступень хуткасці, з якой адбываецца які‑н. працэс, дзеянне і пад.
3.
4. Ступень хуткасці руху або вярчэння некаторых машын (аўтамабіля, матацыкла, станка і пад.), якая залежыць ад спосабу счаплення шасцярон.
5. У фізіцы — адносіны пройдзенага целам шляху да адпаведнага прамежку часу.
•••
скорасшыва́льнік, ‑а,
Папка з прыстасаваннем для падшыўкі папер.
скораўзды́мнасць, ‑і,
ско́рмлены, ‑ая, ‑ае.
ско́рмліванне, ‑я,
ско́рмлівацца, ‑аецца;