Verbum

святлатэ́хнік, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне святлатэхнікі.

святлатэ́хніка, ‑і, ДМ ‑ніцы, ж.

Навука аб атрыманні і выкарыстанні праменнай энергіі (святла). Электрычная святлатэхніка.

святлафі́льтр, ‑а, м.

Спец. Цела з неаднолькавай празрыстасцю для розных частак спектра, якое паглынае прамені пэўнага колеру і прапускае іншыя.

святлафі́льтравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да святлафільтра. Святлафільтравыя акуляры.

святлафо́р, ‑а, м.

Сігнальны электрычны ліхтар з чырвоным, жоўтым і зялёным шкельцамі для рэгулявання руху на вуліцах, аўтамабільных дарогах, чыгунках. Цягнік прайшоў. Міма зялёных і чырвоных нерухомых агнёў стрэлак і святлафораў плыў-хістаўся, аддаляючыся, чырвоны стоп-сігнал. Шамякін.

святлафо́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да святлафора; які ажыццяўляецца з дапамогай святлафора. Святлафорная сігналізацыя.

святлаце́нь, ‑ю, м.

Размеркаванне светлых і ценявых штрыхоў, плям як сродак перадачы ў жывапісе аб’ёмнасці малюнка.

святлачу́ласць, ‑і, ж.

Уласцівасць святлачулага.

святлачу́лы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і святлочуллівы.

святле́йшы, ‑ая, ‑ае.

Выш. ст. да прым. светлы.