Verbum

святлолячэ́нне, ‑я, н.

Выкарыстанне праменяў святла (сонечнага ці штучнага) для лячэння.

святломаскіро́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да святломаскіроўкі, які служыць для святломаскіроўкі.

святломаскіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.

Маскіроўка асветленых аб’ектаў.

святлометры́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да святламетрыі.

святломузы́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да святламузыкі і выканання твораў святламузыкі.

святлонепраніка́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць святлонепранікальнага.

святлонепраніка́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які не прапускае святла. Святлонепранікальны матэрыял.

святлопераламле́нне, ‑я, н.

Пераламленне святла.

святлоправо́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Тое, што і святлавод.

святлопраніка́льнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць святлопранікальнага.