Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова Скарачэнні Кніга ў PDF/DjVu

рэпарта́ж, ‑у, м.

Інфармацыя, расказ па радыё, паведамленне ў газеце аб здарэннях, падзеях і пад. Аб фестывалі міжнародным рэпартаж Па радыё штодня перадаваўся. Корбан. Сузан паглядзеў на здымак і, прыкрыўшы яго рукой, перачытаў тэкст рэпартажу. Лынькоў.

[Фр. reportage.]

рэпарта́жны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да рэпартажу, уласцівы рэпартажу. Рэпартажны матэрыял.

рэпарцёр, ‑а, м.

Работнік газеты, радыё і пад., які дастаўляе рэдакцыі звесткі аб падзеях і здарэннях. Рэпарцёры, нарысісты, фельетаністы, фотакарэспандэнты — штатныя і пазаштатныя — збіраліся ў купку і горача абмяркоўвалі, дзе і як яны скончаць гэты дзень. Васілёнак. Збягаліся цікаўныя да сенсацый разявакі, газетныя рэпарцёры і ўсякі іншы народ. Лынькоў.

[Англ. reporter.]

рэпарцёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да рэпарцёра. Рэпарцёрскі здымак. Рэпарцёрская работа.

рэпарцёрства, ‑а, н.

Работа, дзейнасць рэпарцёра.

рэпатрыі́раваны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад рэпатрыіраваць.

рэпатрыі́равацца, ‑руюся, ‑руешся, ‑руецца; зак. і незак.

1. Вярнуцца (варочацца) на радзіму з эміграцыі, з палону і пад.

2. толькі незак. Зал. да рэпатрыіраваць.

рэпатрыі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., каго-што.

Зрабіць (рабіць) рэпатрыяцыю.

рэпатрыя́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Асоба, якая вяртаецца на радзіму ў выніку рэпатрыяцыі.

рэпатрыя́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да рэпатрыянт.