Verbum

пылава́ты, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і пылападобны. На паўднёвым усходзе [Полацкай] нізіны характэрны пылаватыя звязныя азёрныя пяскі і супесі. Прырода Беларусі.

пылавы́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да пылу (у 1 знач.). Пылавое воблака. Пылавыя часцінкі. Пылавая інфекцыя.

пыламе́р, ‑а, м.

Прылада для вымярэння запыленасці паветра.

пыланепраніка́льнасць, ‑і, ж.

Непранікальнасць для пылу.

пыланепраніка́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, праз які не можа пранікнуць пыл. Пыланепранікальная тканіна.

пылападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае выгляд пылу; вельмі дробны. Пылападобны пясок. Пылападобны вугаль.

пыласо́с, ‑а, м.

Апарат для ачышчэння ад пылу памяшканняў, адзення, мэблі і пад. У калідоры правадніца пыласосам чысціла дывановую дарожку. Хомчанка.

пыласо́сіць, ‑сошу, ‑сосіш, ‑сосіць; незак., што.

Разм. Пыласосам пазбаўляць ад пылу. Пыласосіць мяккую мэблю.

пылаўло́ўнік, ‑а, м.

Апарат для ачышчэння паветра або газу ад пылу.

пылаўло́ўны, ‑ая, ‑ае.

Які ўлоўлівае пыл. Пылаўлоўны апарат.