прышчапля́ць 1, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да прышчапіць 1.
прышчапля́ць 2, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.
Незак. да прышчапіць 2.
пры́шчык, ‑а, м.
Тое, што і прышч; невялікі прышч. Гэта была дзяўчына з прыпудранымі ружовымі прышчыкамі ля рота і пафарбаванымі валасамі. Карпюк.
прышчы́пванне, ‑я, н.
Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прышчыпваць — прышчыпнуць.
прышчы́пвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да прышчыпваць.
прышчы́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прышчыпнуць.
прышчы́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.
Спец. Адразанне верхавіны парастка расліны для прыпынення яго росту і ўзмацнення прытоку пажыўных рэчываў да іншых частак расліны. Прышчыпка вінаграду.
прышчыпну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., што.
Спец. Адшчыпнуць вяршок парастка для спынення яго росту і ўзмацнення прытоку пажыўных рэчываў да іншых органаў расліны. Прышчыпнуць вусы агуркоў.
пры́шчыцца, ‑чыцца; незак.
Абл. Пячыся, пражыцца. Рошчына Падышла ў дзяжы — Дзяжа ацалела на ўзлеску. Хутка прышчыліся праснакі: З пажарышча толькі патэльня. Барадулін.
прышчэ́млены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прышчаміць.
прышчэ́млівацца, ‑аецца; незак.
Зал. да прышчэмліваць.