прыме́цены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымесці.
прыме́ціць, ‑мечу, ‑меціш, ‑меціць; зак., каго-што.
Тое, што і прыкмеціць. Калі ж гэта ты ўмудрылася пашаптаць? Я нават і не прымеціў. Колас.
прыме́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. У выразе: каб прымеў — калі б мог. Цяпер жа гэты лес быў такі мілы і жаданы, што каб прымеў, то абняў бы яго і цалаваў. Колас. Малецкая ўсёй сваёй істотай ненавідзела такіх бацькоў, каб прымела, дык немаведама што ім зрабіла. Сабаленка.
прыме́чаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымеціць.
прыме́шаны 1, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымясіць.
прыме́шаны 2, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымяшаць.
прыме́шванне 1, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымешваць 1 — прымясіць.
прыме́шванне 2, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымешваць 2 — прымяшаць.
прыме́швацца 1, ‑аецца; незак.
Зал. да прымешваць 1.
прыме́швацца 2, ‑аецца; незак.
1. Незак. да прымяшацца.
2. Зал. да прымешваць 2.
прыме́шваць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прымясіць.
прыме́шваць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прымяшаць.
прыме́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымешваць 2 — прымяшаць.
2. Тое, што прымешана; прымесь, дамешак. Квас гэты смачны, яго пах адмысловы, у ім адчуеш не толькі водар бярозы, але і травы з прымешкай сасновай жывіцы. Пестрак.
прымёрзлы, ‑ая, ‑ае.
1. Які прыстаў, прымёрз да чаго‑н. пад уздзеяннем марозу. Млелі на сонцы цэлыя плашкі лёду з прымёрзлымі пластамі саломы. Вітка. У дварах жа стаялі драбіны з чорнымі ад прымёрзлай гразі кал[ёса]мі... Чорны.
2. Трохі, няпоўнасцю замёрзлы; падмёрзлы. [У бацькавай торбе] часамі не толькі прымёрзлы хлеб застаецца, але і скварка ці кавалак каўбасы. Брыль.