прымачы́ць, ‑мачу, ‑мочыш, ‑мочыць; зак.
1. каго-што. Трохі змачыць, падмачыць. Дождж прымачыў сена.
2. што. Прыкласці што‑н. вільготнае, мокрае (да хворага месца). — Пайдзі да студні, выцягні вады і прымачы [гуз]... Брыль. Прыйшла Сцёпкава бабка Таццяна, прымачыла ручку [Петрыка] зёлкамі і перавязала чыстаю анучкаю. Крапіва.
пры́ма-балеры́на, прымы-балерыны, ж.
Балерына, якая выконвае першыя ролі ў балеце.
[Іт. prima ballerina.]
прымгну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.
Разм. Заснуць ненадоўга лёгкім сном; прыдрамнуць, задрамаць. Паабедаўшы, Шалюта лёг на хвілінку прымгнуць, і якраз у гэты час прыехаў Варановіч. Дуброўскі. Зноў валаклі клункі ў хату, кармілі коней і на гадзіну, не распранаючыся, прымгнулі ў халодных сенцах. Лобан.
прымежава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымежаваць.
прымежава́ць, ‑мяжую, ‑мяжуеш, ‑мяжуе; зак., што.
Дадаць, прырэзаць шляхам межавання. Прымежаваць участак зямлі.
прыме́жак, ‑жку, м.
Разм. Неапрацаваная паласа зямлі каля мяжы. [Мікола з Наташай] адышліся з дарогі, селі на прымежку, проста на зямлю, на пажоўклую сухую траву. Краўчанка.
прыме́жны, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца, размяшчаецца каля мяжы. Прымежная вёска. □ [Гарадок] круглыя суткі ў любую пару года жыве напружана-баявым жыццём, і кожны кавалачак прымежнай зямлі — .. знаходзіцца пад няспынным наглядам. Хадкевіч.
прыме́ншаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыменшыць.
прыме́ншыць, ‑шу, ‑шыш, ‑шыць; зак., што.
Разм. Зрабіць трохі меншым.
прыме́раны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прымераць.