прыка́зчыца, ‑ы, ж.
Уст.
1. Жан. да прыказчык (у 1 знач.).
2. Жонка прыказчыка.
прыка́зчыцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прыказчыка; такі, як у прыказчыка. Прыказчыцкае месца. Прыказчыцкія манеры.
прыкало́цца, ‑колецца; зак.
Разм. Прымацавацца шпількай, іголкай і пад.
прыкало́ць, ‑калю, ‑колеш, ‑коле; зак.
1. што. Прымацаваць што‑н. да чаго‑н. укалоўшы або пры дапамозе шпількі, іголкі і пад. Прыкалоць кветку да валасоў. □ Пасля [салдат] зняў з сваёй пілоткі зорачку, прыкалоў яе хлопцу на кашулю. Гамолка.
2. каго. Забіць або дабіць чым‑н. колючым; закалоць. Прыкалоць кабана. □ Валька, загнаўшы .. [фашыста] ў тупік, прыкалоў штыком. Быкаў.
прыкамандзірава́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкамандзіраваць.
прыкамандзірава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыкамандзіраваць.
прыкамандзірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., каго.
Прызначыць часова ў чыё‑н. распараджэнне для выканання службовых абавязкаў. Партызанскі доктар Вежнавец, немалады ўжо чалавек, папрасіў Леўчыка прыкамандзіраваць .. [Галю] да шпіталя. Сабаленка.
прыкамандзіро́ўвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да прыкамандзіроўваць.
прыкамандзіро́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да прыкамандзіраваць.
прыкандыба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Прыйсці куды‑н., кандыбаючы, кульгаючы. Прыйшоў Міхал, брыгадзіры, дзед Ігнат прыкандыбаў, дачуўшыся аб такой навіне. Васілевіч.