Verbum

пракіпе́ць, ‑піць; зак.

Кіпець некаторы час, даходзячы да гатоўнасці. Суп пракіпеў.

пракіпяці́ць, ‑пячу, ‑пяціш, ‑пяціць; зак., што.

1. Даць пракіпець; кіпячэннем давесці да гатоўнасці. Пракіпяціць малако. // Апрацаваць кіпячэннем для надання якіх‑н. якасцей. Пракіпяціць шпрыц.

2. і без дап. Кіпяціць некаторы час.

пракіпячо́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пракіпяціць.

пракіса́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракісаць — пракіснуць.

пракіса́ць, ‑ае.

Незак. да пракіснуць.

пракі́слы, ‑ая, ‑ае.

Сапсаваны ў выніку браджэння; кіслы. Пракіслае віно. □ Суздалеў сышоў у Ціхарэцку з поезда і піў на аўтобуснай станцыі пры саракаградуснай спёцы пракіслы морс — шклянку за шклянкай. Чыгрынаў. // Уласцівы чаму‑н. сапсаванаму, непрыемны (пра пах). Пракіслы пах паветра ў пакоі.

пракі́снуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; пр. пракіс, ‑ла і пракіснуў, ‑нуда; зак.

Сапсаваццца ў выніку браджэння. Боршч пракіс.

праклада́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракладаць — пракласці.

праклада́цца, ‑аецца; незак.

Зал. да пракладаць.

праклада́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракласці.