панславі́сцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да панславістаў, панславізму.
панславі́сцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да панславістаў, панславізму.
па́нства, ‑а,
1.
2. Панаванне, улада паноў.
3. Спешчанасць, імкненне жыць у раскошы, пагардлівыя адносіны да працы, уласцівыя панам.
па́нстваваць, ‑ствую, ‑ствуеш, ‑ствуе;
Жыць па-панску; быць панам.
па́нтавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пантаў.
пантаграфі́чны, ‑ая, ‑ае.
пантакры́н, ‑у,
[Ад слова панты і грэч. krínō — аддзяляю.]
пантале́ты, ‑лет;
Лёгкі жаночы абутак у выглядзе падэшвы, якая трымаецца на пальцах нагі з дапамогай раменьчыкаў або шырокай стужкі.
пантало́ны, ‑лонаў;
1.
2. Частка жаночай бялізны, якая пакрывае ніжнюю частку тулава ад пояса да каленяў.
[Іт. pantaloni — ад уласнага імя камічнага персанажа італьянскіх народных камедый.]
панталы́к, ‑у,
пантамі́ма, ‑ы,
1. Тэатральны спектакль, у якім дзеючыя асобы выражаюць свае думкі і пачуцці не словамі, а мімікай, жэстамі, пластычнымі рухамі.
2. Сюжэтная сцэна ў балеце, оперы, драме, заснаваная на драматычна выразнай ігры без слоў.
3. Жэсты, міміка як сродак размовы (звычайна пры няведанні або слабым веданні мовы).
[Ад грэч. pantómimos — які ўсё пераймае, імітуе.]