Verbum

падсілко́ўванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. падсілкоўваць — падсілкаваць.

падсілко́ўвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падсілкавацца.

2. Зал. да падсілкоўваць.

падсілко́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падсілкаваць.

падсі́нены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падсініць.

падсіні́цца, ‑сініцца; зак.

Набыць сіняваты колер пасля падсіньвання. Бялізна добра падсінілася.

падсіні́ць, ‑сіню, ‑сініш, ‑сініць; зак., што.

1. Падфарбаваць чым‑н. сінім. Падсініць ваду.

2. Апускаючы ў ваду з разведзенай сінькай, надаць сіняваты колер. Падсініць бялізну.

падсі́ньванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падсіньваць — падсініць.

падсі́ньвацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падсініцца.

2. Зал. да падсіньваць.

падсі́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падсініць.

падсістэ́ма, ‑ы, ж.

Падраздзяленне, частка якой‑н. сістэмы, якая характарызуецца адноснай цэласнасцю.