мікрако́см, ‑у,
1.
2. У натурфіласофіі 16 ст. і ў некаторых старажытных філосафаў — чалавек, які з яўляецца цэнтрам вялікага свету — макракосму і таемна з ім звязаны.
[Ад грэч. mikrós — маленькі і kosmos — свет.]
мікрако́см, ‑у,
1.
2. У натурфіласофіі 16 ст. і ў некаторых старажытных філосафаў — чалавек, які з яўляецца цэнтрам вялікага свету — макракосму і таемна з ім звязаны.
[Ад грэч. mikrós — маленькі і kosmos — свет.]
мікрако́смас, ‑у,
Тое, што і мікракосм.
[Ад грэч. mikrós — маленькі і kosmos — свет.]
мікрала́йнер, ‑а,
мікралітра́жны, ‑ая, ‑ае.
Вельмі малы па літражу, меншы малалітражнага.
мікраля́мпа, ‑ы,
[Ад грэч. mikrós — маленькі і лямпа.]
мікраметры́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да мікрометра і да мікраметрыі.
мікраме́трыя, ‑і,
Раздзел фізікі, які займаецца дакладным вымярэннем лінейных велічынь.
[Ад грэч. mikrós — маленькі і metréō — мераю.]
мікрапалеантало́гія, ‑і,
Раздзел палеанталогіі, які вывучае мікраскапічныя выкапнёвыя рэшткі.
мікрапо́рысты, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае мікраскапічныя поры; губчаты, губкаваты (пра рызіну).
2. Зроблены з такой рызіны.
мікрапро́вад, ‑у,
Провад з вельмі малым папярочным сячэннем.