Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu

мікрако́см, ‑у, м.

1. Спец. Свет малых велічынь — атамаў электронаў і г. д.; проціл. макракосм.

2. У натурфіласофіі 16 ст. і ў некаторых старажытных філосафаў — чалавек, які з яўляецца цэнтрам вялікага свету — макракосму і таемна з ім звязаны.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і kosmos — свет.]

мікрако́смас, ‑у, м.

Тое, што і мікракосм.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і kosmos — свет.]

мікрала́йнер, ‑а, м.

Спец. Невялікі пасажырскі самалёт. Мікралайнер для мясцовых ліній.

мікралітра́жны, ‑ая, ‑ае.

Вельмі малы па літражу, меншы малалітражнага. Мікралітражны аўтамабіль.

мікраля́мпа, ‑ы, ж.

Спец. Лямпа вельмі малых памераў.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і лямпа.]

мікраметры́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мікрометра і да мікраметрыі. Мікраметрычныя вымярэнні.

мікраме́трыя, ‑і, ж.

Раздзел фізікі, які займаецца дакладным вымярэннем лінейных велічынь.

[Ад грэч. mikrós — маленькі і metréō — мераю.]

мікрапалеантало́гія, ‑і, ж.

Раздзел палеанталогіі, які вывучае мікраскапічныя выкапнёвыя рэшткі.

мікрапо́рысты, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае мікраскапічныя поры; губчаты, губкаваты (пра рызіну).

2. Зроблены з такой рызіны. Мікрапорыстая падэшва.

мікрапро́вад, ‑у, М ‑дзе, м.

Провад з вельмі малым папярочным сячэннем.