Verbum

трот, ‑у, М троце, м.

Від алюру, кароткая рысь у каня.

[Англ. trot.]

тро́фіка, ‑і, ДМ ‑фіцы, ж.

Спец. Уплыў нервовай сістэмы на харчаванне арганізмаў і тканак, на абмен рэчываў і жыццядзейнасць арганізма.

[Ад грэч. trophē — ежа, харчаванне.]

трох...,

гл. тры...

трохако́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае тры акны. Трохаконная хата.

троха́ктны, ‑ая, ‑ае.

Які складаецца з трох актаў. Трохактная камедыя.

трохаршы́нны, ‑ая, ‑ае.

Даўжынёй у тры аршыны.

трохбако́вы, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае тры бакі; размешчаны з трох бакоў. Трохбаковая забудова.

2. З удзелам трох бакоў. Трохбаковае пагадненне.

трохба́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Сілаю ў тры балы. Трохбальны вецер.

2. Заснаваны на трох балах. Трохбальная сістэма.

трохбо́р’е, ‑я, н.

Спартыўнае спаборніцтва, якое складаецца з трох відаў практыкаванняў або з практыкаванняў па трох відах спорту. Класічнае трохбор’е.

трохвале́нтны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які здольны звязаць тры атамы вадароду. Трохвалентная група элементаў.