ло́цман, ‑а,
1. Асоба, якая добра ведае мясцовыя ўмовы плавання і праводзіць судны па фарватэры.
2. Невялікая марская рыба сямейства стаўрыдавых, якая суправаджае на далёкія адлегласці караблі і буйных рыб.
[Гал. loodsman.]
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuло́цманскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лоцмана, лоцманаў.
ло́цыя, ‑і,
Навігацыйны дапаможнік з апісаннем мораў, рэк, гідралагічных, метэаралагічных і інш. умоў.
[Ад гал. loodsen — весці карабель.]
луб, ‑у,
1. Валакністая частка кары дрэў, па якой перамяшчаюцца арганічныя і мінеральныя рэчывы.
2. Палоска такой кары ліпы, вяза.
3.
лубае́д, ‑а,
Жук сямейства караедаў, шкоднік лесу.
лу́бачны, ‑ая, ‑ае.
1. Зроблены з лубу (у 2 знач.); лубяны.
2. Надрукаваны з лубка (у 4 знач.).
3. Які мае адносіны да таннай прымітыўнай літаратуры, што выдавалася ў дарэвалюцыйнай Расіі для простага люду.
лу́бін, ‑у,
Аднагадовая або шматгадовая травяністая расліна сямейства бабовых, якая высяваецца для ўгнаення і на корм жывёле.
[Лац. lupinus — воўчы.]
лу́бінавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лубіну.
лубо́к, ‑бка,
1. Тое, што і луб (у 2 знач.).
2. Тое, што і лубянка.
3.
4. Ліпавая дошка, на якой даўней гравіравалася карціна для друкавання.
лубяне́ць, ‑ее;