Verbum

лімана́рый, ‑ю, м.

Гадавальнік, дзе вырошчваюцца лімоны.

ліма́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лімана. Ліманныя гразі. Ліманны бераг.

лімб, ‑а, м.

Спец. Плоскае металічнае кольца, падзеленае на градусы (у вугламерных інструментах).

[Ад лац. limbus — край, кант.]

лімі́т, ‑у, М ‑міце, м.

Норма, у межах якой дазволена карыстацца чым‑н., расходаваць што‑н. Ліміт крэдыту. Ліміт правозу і вывазу тавараў.

[Ад лац. limes, limitis — мяжа. граніца.]

лімітава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад лімітаваць.

лімітава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да лімітаваць.

лімітава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак. і незак., каго-што.

Устанавіць (устанаўляць) ліміт, крайнюю норму чаго‑н. Лімітаваць фінансавыя расходы.

ліміта́цыя, ‑і, ж.

Устанаўленне ліміту, абмежаванне.

лімі́тны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ліміту. Лімітная стаўка. Лімітныя цэны.

лімналагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да лімналогіі. Лімналагічныя даследаванні. Лімналагічныя здымкі.