Verbum

лінаты́пны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лінатыпа. Лінатыпны цэх. // Зроблены лінатыпам. Лінатыпны набор.

лінгафо́нны, ‑ая, ‑ае.

Абсталяваны спецыяльнай апаратурай для самастойнай работы па вывучэнню няроднай мовы. Забеспячэнне кабінета лінгафоннай апаратурай.

[Лац. lingua мова і фон.]

лінгвагеагра́фія, ‑і, ж.

Раздзел дыялекталогіі, які вывучае тэрытарыяльнае распаўсюджанне тых элементаў мовы, якімі дыялекты гэтай мовы адрозніваюцца адзін ад другога; лінгвістычная геаграфія.

лінгвастылі́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Раздзел мовазнаўства, што вывучае стылі мовы.

лінгві́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Спецыяліст у галіне лінгвістыкі; мовавед.

лінгві́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Разм. Жан. да лінгвіст.

лінгві́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Навука аб мове; мовазнаўства.

[Ад лац. lingua — мова.]

лінгвісты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лінгвістыкі. Лінгвістычныя даследаванні. Лінгвістычны аналіз.

ліне́енне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. лінеіць.

ліне́ены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад лінеіць.

2. у знач. прым. Такі, на якім праведзены лініі для пісьма. Аркуш лінеенай паперы.