Verbum

ко́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кону. Конавая лінія.

ко́навязь,

гл. канавязь.

конарме́ец, ‑мейца, м.

Баец коннай арміі.

конарме́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да конарміі.

кона́рмія, ‑і, ж.

Конная армія.

ко́наўка, ‑і, ДМ ‑наўцы; Р мн. ‑навак; ж.

Металічная пасудзіна з ручкай для піцця, звычайна самаробная. З гільзы пустой, у якой некалі смерць начавала, Зроблена добрая конаўка. Танк. — Бяры пі, — маці падала мне конаўку з малаком. Масарэнка.

ко́ндар, ‑а, м.

Вялікая драпежная птушка сямейства амерыканскіх грыфаў з голай галавой і шыяй, якая корміцца пераважна падлай.

[Ісп. condor.]

коне...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню: а) слову «конь», напрыклад: конегадоўля; б) слову «конегадоўчы», напрыклад: конезавод, конесаўгас.

конегадо́вец, ‑доўца, м.

Той, хто займаецца конегадоўляй.

конегадо́ўля, ‑і, ж.

Развядзенне коней як галіна жывёлагадоўлі.