Verbum

кнігавыдаве́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кнігавыдаўца, кнігавыдавецтва. Кнігавыдавецкая дзейнасць.

кнігавыдаве́цтва, ‑а, н.

Выданне, друкаванне кніг; выдавецкая справа. Развіццё кнігавыдавецтва на Беларусі.

кнігавядзе́нне, ‑я, н.

Вядзенне запісаў у бухгалтарскіх кнігах.

кнігага́ндаль, ‑длю, м.

Гандаль кнігамі.

кнігагандлёвы, ‑ая, ‑ае.

Звязаць з гандлем кнігамі. Кнігагандлёвыя арганізацыі.

кнігадрукава́нне, ‑я, н.

Спосаб размнажэння кніг, заснаваны на прыцісканні паперы да пакрытай фарбай друкарскай формы, што ўзнаўляе тэкст і ілюстрацыі.

кнігае́д, ‑а, М ‑дзе, м.

1. Насякомае, якое заводзіцца ў старой паперы, кнігах.

2. Іран. Тое, што і кніжнік (у 1 знач.).

кнігазна́вец, ‑наўца, м.

Спецыяліст у галіне кнігазнаўства.

кнігазна́ўства, ‑а, н.

Навука аб кнізе як з’яве культуры і прадмеце вытворчасці; бібліялогія.

кнігазна́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кнігазнаўства.