Verbum

кінадакуме́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Дакументальны кінафільм, дакументальныя кінакадры. Выкарыстоўваць кінадакументы.

кінадакументалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Кінематаграфіст, які працуе ў галіне кінадакументалістыкі.

кінадакументалі́стыка, ‑і, ДМ ‑стыцы, ж.

Галіна кінематаграфіі, якая ахоплівае ўсе віды хранікальных і дакументальных фільмаў.

кінадраматургі́я, ‑і, ж.

1. зб. Сукупнасць кінасцэнарыяў.

2. Тэорыя пабудовы кінасцэнарыяў.

кінадыло́гія, ‑і, ж.

Два кампазіцыйна самастойныя кінафільмы, звязаныя агульнасцю замыслу, сюжэту, дзеючых асоб. Гістарычная кінадылогія.

кінадэтэкты́ў, ‑тыва, м.

Кінафільм, тэмай якога з’яўляецца раскрыццё злачынства, работа разведчыка або барацьба з замежнай разведкай.

кінажурналі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Кінематаграфіст, які працуе ў галіне кінахронікі.

кіназа́ла, ‑ы, ж. і кіназа́л, ‑а, м.

Глядзельная зала (зал) у кінатэатры.

кіназды́мачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для кіназдымкі. Кіназдымачны апарат.

кіназды́мка, ‑і, ДМ ‑мцы; Р мн. ‑мак; ж.

Бесперапыннае фатаграфаванне на кінаплёнку шэрагу паслядоўных кадраў, якія адлюстроўваюць фазы руху аб’екта ці змену яго стану.

•••

Панарамная кіназдымка — спосаб кіназдымкі, пры якім паступова паварочваюць кіназдымачны апарат вакол вертыкаяьнай або гарызантальнай восі для ахопу бесперапыннай здымкай вялікай прасторы.