Verbum

кімберлі́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кімберліту.

кімва́л, ‑а, м.

Старадаўні ўдарны музычны інструмент, які складаецца з дзвюх медных талерак.

[Грэч. kymbalon.]

кімва́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кімвала. Кімвальныя гукі.

кімеры́йскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кімерыйцаў. Кімерыйская культура.

кімеры́йцы, ‑аў.

Старажытнае насельніцтва паўночнага Прычарнамор’я.

кімо́граф, ‑а, м.

1. Прыбор для графічнай рэгістрацыі ціску крыві, скарачэння мышцы і інш.

2. У эксперыментальнай фанетыцы — прыбор для запісу крывой гукаў.

[Ад грэч. kyma — хваля і graphō — пішу.]

кіна...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнню словам: кіно, кінематограф, напрыклад: кінагерой, кінакадр, кінаматэрыялы, кінафільм і інш.

[Ад грэч. kineō — рухаю.]

кінаактры́са, ‑ы, ж.

Жан. да кінаакцёр.

кінаакцёр, ‑а, м.

Акцёр, які знімаецца ў кінафільмах.

кінаальмана́х, ‑а, м.

Кінафільм, які складаецца з некалькіх самастойных фільмаў, аб’яднаных агульнай тэмай, адным жанрам і пад.