Verbum

кінаама́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца кіназдымкай як аматар (у 2 знач.); кіналюбіцель.

кінаама́тарскі, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да кінааматара. Кінааматарская студыя.

2. Які выконваецца, выкананы кінааматарамі.

кінаама́тарства, ‑а, н.

Занятак кінааматараў. Масавае кінааматарства.

кінаапара́т, ‑а, М ‑раце, м.

Апарат для здымак і паказу кінафільмаў. Змоўк кінаапарат, у зале загарэлася святло. Мяжэвіч.

кінаапарату́ра, ‑ы, ж., зб.

Сукупнасць апаратаў, машын і станкоў, якія скарыстоўваюцца ў кінематаграфіі.

кінаапера́тар, ‑а, м.

Спецыяліст, які знімае кінафільм.

кінаапо́весць, ‑і, ж.

Мастацкі кінафільм апавядальнага характару, які адлюстроўвае шэраг падзей, пэўны перыяд у жыцці чалавека.

кінаарты́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Тое, што і кінаакцёр.

кінаарты́стка, ‑і, ДМ ‑стцы; Р мн. ‑стак; ж.

Жан. да кінаартыст.

кінаархі́ў, ‑хіва, м.

Установа, у якой захоўваюцца кінафільмы і кінаматэрыялы.