Verbum

кінало́гія, ‑і, ж.

Навука аб сабаках.

[Ад грэч. kynós — сабака і logos — навука.]

кінаманапо́лія, ‑і, ж.

Капіталістычнае аб’яднанне, манаполія па вытворчасці кінафільмаў.

кінамаста́цтва, ‑а, н.

Род мастацтва, творы якога ствараюцца з дапамогай кіназдымкі рэальных, спецыяльна інсцэніраваных ці адноўленых сродкамі мультыплікацыі падзей рэчаіснасці.

кінамеха́нік, ‑а, м.

Механік, які абслугоўвае кінаўстаноўку.

кінана́рыс, ‑а, м.

Невялікі кінафільм, у аснову якога пакладзены рэальныя факты, падзеі.

кінапанара́ма, ‑ы, ж.

1. Панарамны кінафільм. // Кінатэатр для дэманстрацыі панарамных кінафільмаў.

2. Кінафільм з шырокім і шматгранным паказам якіх‑н. падзей.

кінаперасо́ўка, ‑і, ДМ ‑соўцы; Р мн. ‑совак; ж.

Перасовачная ўстаноўка для дэманстрацыі кінафільмаў.

кінаплёнка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Святлоадчувальная плёнка для кіназдымкі, гуказапісу і друкавання кінафільмаў.

кінапрае́ктар, ‑а, м.

Тое, што і кінапраекцыйны апарат.

кінапраекцы́йны, ‑ая, ‑ае.

У выразе — кінапраекцыйны апарат — апарат, прызначаны для праекцыравання кінафільмаў на экран.