Verbum

кінабу́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.

Памяшканне для кінаапаратуры і кінамеханіка.

кі́навар, ‑у, м.

1. Мінерал чырвонага колеру розных адценняў; сярністая ртуць.

2. Чырвоная фарба, якую атрымліваюць з сярністай ртуці.

[Грэч. kinnabari.]

кінава́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да кінавару, уласцівы яму. Кінаварны колер.

кінагераі́ня, ‑і, ж.

Жан. да кінагерой.

кінагеро́й, ‑я, м.

Кінаакцёр, выканаўца галоўнай мужчынскай ролі ў кінафільме; герой кінафільма.

кінагляда́ч, ‑гледача, м.

Той, хто глядзіць кінафільм.

кінагра́ма, ‑ы, ж.

Спец. Зарэгістраваны на кінаплёнцы паслядоўны рад якіх‑н. дзеянняў, рухаў і пад. Кінаграма тэхнікі кідання дыска.

кінадакуме́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Дакументальны кінафільм, дакументальныя кінакадры. Выкарыстоўваць кінадакументы.

кінадакументалі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Кінематаграфіст, які працуе ў галіне кінадакументалістыкі.

кінадакументалі́стыка, ‑і, ДМ ‑стыцы, ж.

Галіна кінематаграфіі, якая ахоплівае ўсе віды хранікальных і дакументальных фільмаў.