зачэ́рпвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да зачэрпнуцца, зачарпнуцца.
2. Зал. да зачэрпваць.
зачэ́рпваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зачэрпнуць, зачарпнуць.
зачэ́рпнуцца, ‑нецца і зачарпну́цца, ‑нецца; зак.
Разм. Набрацца пры чэрпанні (аб чым‑н. вадкім, сыпкім). Зачэрпнулася поўнае вядро вады. Зачарпнулася пяску ў чаравікі.
зачэ́рпнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нем, ‑неце і зачарпну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што і чаго.
1. Чэрпаючы, набраць чаго‑н., захапіць пэўную колькасць чаго‑н. Зачэрпнуць сачком рыбіну. □ Васіліна паднялася да бункера і, перагнуўшыся цераз борт, зачэрпнула жменю зерня. Хадкевіч. Сотнікаў зачэрпнуў жменяю снегу, пасмактаў. Быкаў.
2. Нечакана набраць (вады, пяску і пад.). Лодка хіснулася, зачарпнула вады, дзеці спалохана запішчэлі. Маўр.
3. перан. Узяць, прыдбаць што‑н., абагаціцца чым‑н. Зямля Беларусі, зялёныя долы! З крыніц тваіх чыстых пад шумнай вярбой Зачэрпнулі думы Купала і Колас. На кожнай сцяжынцы іх песня і голас... Броўка.
зачэ́рчвацца, ‑аецца; незак.
Зал. да зачэрчваць.
зачэ́рчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зачарціць.
зачэ́свацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да зачасацца.
2. Зал. да зачэсваць 1.
зачэ́сваць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зачасаць 1.
зачэ́сваць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да зачасаць 2.
зашавялі́цца, ‑вялюся, ‑велішся, ‑валіцца; зак.
Пачаць шавяліцца. // Варухнуцца, шавяльнуцца. Маці зашавялілася на печы, зашавялілася і яшчэ раз, а потым пачала злазіць і вось ужо, запаліўшы газнічку, затупала ля печы. Лупсякоў.