Verbum

затры́мліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. затрымліваць — затрымаць.

затры́млівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да затрымацца.

2. Зал. да затрымліваць.

затры́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да затрымаць.

затрымце́ць, ‑мчу, ‑мціш, ‑мціць; зак.

Пачаць трымцець.

затрэ́сці ​¹ і затрасці́ ​¹, ‑трасу, ‑трасеш, ‑трасе; пр. затрос, ‑трэсла і ‑трасла, ‑трэсла і ‑трасло; зак., каго-што.

1. звычайна безас. Трасучы, стаміць, давесці да знямогі. Пасажыра затрэсла.

2. Трасучы, засыпаць, засмеціць чым‑н. Затрэсці двор саломай.

затрэ́сці ​² і затрасці́ ​², ‑трасу, ‑трасеш, ‑трасе; пр. затрос, ‑трэсла і ‑трасла, ‑трэсла і ‑трасло; зак.

Пачаць трэсці, трэсці.

затрэ́сціся і затрасці́ся, ‑трасуся, ‑трасешся, ‑трасецца; пр. затросся, ‑трэслася і ‑трэслася, ‑трэслася і ‑траслося; зак.

Пачаць трэсціся, трэсціся.

затужы́ць, ‑тужу, ‑тужыш, ‑тужыць; зак.

Пачаць тужыць.

зату́зацца ​¹, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Замучыцца, стаміцца ў якіх‑н. клопатах, справах. — Ты, чаго добрага, думаў таксама, што я мог бы і перавыхаваць іх, каб толькі захацеў?.. А я, брат, толькі там затузаўся дарма. Брыль.

зату́зацца ​², ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Пачаць тузацца.

зату́заць ​¹, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Замучыць, стаміць (каня), чэста тузаючы лейцамі. // Тузаючы, замарыць. Сябрукі, адбіраючы жорава, затузалі хлопца так, што ён самлеў. Брыль.

зату́заць ​², ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць тузаць.

зату́каны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад затукаць.

2. у знач. прым. Разм. Запужаны, прыгнечаны, забіты. Князю было прыкра, што яго чалядзінец такі затуканы і баязлівы. Гарэцкі.