Verbum

зато́чка, ‑і, ДМ ‑чцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. заточваць — затачыць.

2. Заточанае, сточанае месца. Ніжняя заточка лемяша.

зато́чнік, ‑а, м.

Спецыяліст па заточцы, заточванню. Майстар-заточнік.

зато́чны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для заточкі, заточвання. Заточны станок.

затраве́лы, ‑ая, ‑ае.

Зарослы травой. Якавенка выскачыў з машыны, прайшоў .. наперад, мацаючы ботамі падатлівы затравелы грунт. Мележ.

затраве́ць, ‑ее; зак.

Зарасці травой. Двор затравеў.

затравяне́ць, ‑ее; зак.

Тое, што і затравець. Аэрадром затравянеў, на ім зацвілі кветкі. Алешка.

затрамбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Трамбуючы, ушчыльніць, зраўняць. Затрамбаваць зямлю.

затрамбо́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да затрамбоўваць.

затрамбо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да затрамбаваць.

затрапята́цца, ‑пячуся, ‑печашся, ‑пачацца; зак.

Пачаць трапятацца. // Страпянуцца некалькі разоў запар. Нешта зашоргалася, затрапяталася, а потым ураз трывожна піснула. М. Стральцоў.