засцяро́га, ‑рогі,
1.
2. Тое, што засцерагае ад чаго‑н.
3. Мера, якая прымаецца для аховы, засцеражэння ад чаго‑н.; надзвычай асцярожныя адносіны да чаго‑н.
засцяро́га, ‑рогі,
1.
2. Тое, што засцерагае ад чаго‑н.
3. Мера, якая прымаецца для аховы, засцеражэння ад чаго‑н.; надзвычай асцярожныя адносіны да чаго‑н.
засцяро́жлівы, ‑ая, ‑ае.
Які робіцца з засцярогай; асцярожны.
засы́каць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
засыла́цца, ‑аецца;
засыла́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
засы́лка, ‑і,
засына́нне, ‑я,
засына́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
засыпа́нне, ‑я,
засы́пацца 1, ‑сы́плюся, ‑сы́плешся, ‑сы́плецца;
1.
2.
3.
засы́пацца 2, ‑сы́плюся, ‑сы́плешся, ‑сы́плецца;
засыпа́цца 1, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца;
1.
2.
засыпа́цца 2, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца.
засыпа́цца 3, ‑а́юся, ‑а́ешся, ‑а́ецца.