Verbum

засо́ленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць засоленага. Засоленасць глебы.

засо́лены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад засаліць.

2. у знач. прым. З павышанай колькасцю мінеральных солей (пра глебу, ваду).

засо́лка, ‑і, ДМ ‑лцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засольваць — засаліць; засол. Засолка агуркоў. // Спосаб, якасць салення. Моцная засолка. Халодная засолка рыжыкаў.

засо́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засольваць — засаліць.

засо́львацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да засаліцца.

2. Зал. да засольваць.

засо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да засаліць.

засо́льшчык, ‑а, м.

Рабочы, які займаецца засолкай.

засо́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да засольшчык.

засо́р, ‑у, м.

Тое, што і засарэнне. Засор страўніка.

засо́раны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад засарыць.