дапалі́цца, ‑паліцца; зак.
Разм.
1. Канчаткова спаліцца, згарэць. Дапалілася газа ў лямпе.
2. безас. Канчаткова выпаліцца. Дапалілася ў печы.
дапалі́ць, ‑палю, ‑паліш, ‑паліць; зак.
1. Скончыць паліць у чым‑н., выпаліць. Дапаліць у печы.
2. што. Скончыць паліць што‑н., спаліць поўнасцю. Дапаліць дровы. □ Град пабіў усё на полі, сонца рэшткі дапаліла. Дубоўка.
дапало́скваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дапаласкаць.
дапало́ць, ‑палю, ‑полеш, ‑поле; зак., што.
Скончыць палоць што‑н.; прапалоць да якога‑н. месца, прадмета. Дапалоць лён. Дапалоць да дарогі.
дапалу́днаваць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак.
Скончыць палуднаваць.
дапа́львацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да дапаліцца.
2. Зал. да дапальваць.
дапа́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дапаліць.
дапамага́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да дапамагчы.
дапамагчы́, ‑магу, ‑можаш, ‑можа; пр. дапамог, ‑магла, ‑ло; заг. дапамажы; зак., каму-чаму.
1. Аказаць дапамогу, пасадзейнічаць у чым‑н. Дапамагчы ў рабоце. Дапамагчы распрануцца. □ [Булай] заўсёды заступіцца, дапаможа, калі хто са сваіх рабочых трапіць у бяду. Шыцік. І службу служы, і сябру дапамажы. З нар. // Падтрымаць матэрыяльнымі сродкамі. Дапамагчы грашамі. Дапамагчы будаўнічымі матэрыяламі. // Аказаць медыцынскую дапамогу. [Санітарка] спяшаецца, каб у час дапамагчы параненаму. Колас.
2. З’явіцца сродкам для каго‑н. у дасягненні якой‑н. мэты. Компас дапамог сарыентавацца на мясцовасці. Мінеральныя ўгнаенні дапамаглі калгаснікам павысіць ураджайнасць палёў. // Даць жаданы вынік, прынесці карысць. Лякарства дапамагло. Угаворы дапамаглі.
•••
Дапамагчы гору (бядзе) — выратаваць з бяды, з цяжкага становішча.
дапаміна́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Абл. Паўторна напамінаць. [Сімон] заўтра прыйшоў бы мірыцца і ні ў якім разе не дапамінаўся б пра грошы. Самуйлёнак.