Verbum

дано́счыца, ‑ы, ж.

Жан. да даносчык.

дано́шаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад данасіць.

дано́швацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да данасіцца.

2. Зал. да даношваць.

дано́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да данасіць.

данты́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Зубны урач, зубны тэхнік.

[Фр. dentiste.]

данты́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да дантыст.

данча́к, ‑а, м.

Разм. Конь данской пароды.

да́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Іменна гэты, той, аб якім ідзе гутарка. Даны выпадак. У даны момант.

2. у знач. наз. да́ныя, ‑ых. Звесткі, паказчыкі, якія характарызуюць каго‑, што‑н. Біяграфічныя даныя. Дакладныя даныя. Па афіцыйных даных.

•••

Выхадныя даныя — звесткі аб месцы і часе выхаду кнігі, аб яе тыражы, памерах і пад.

даню́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм.

1. Празмерна доўга, часта нюхаючы, дайсці да непрыемных вынікаў.

2. перан. Дазнацца, разведаць пра што‑н. якім‑н. непрыстойным спосабам. — Данюхаецца паліцыя, і тады... арышт, здзекі, а потым суд і турма. Мурашка.

даню́хвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да данюхацца (у 2 знач.).