Verbum

дажджаме́р, ‑а, м.

Устаноўка для збору і вымярэння колькасці атмасферных ападкаў.

дажджлі́васць, ‑і, ж.

Уласцівасць дажджлівага.

дажджлі́вы, ‑ая, ‑ае.

Багаты дажджом, з частымі дажджамі. Неба было шэрае, халоднае, нібы ў познюю дажджлівую восень. Лынькоў.

дажджы́на, ‑ы, ж.

Адна капля дажджу. Дажджына па шыбіне ледзьве, Як па шчацэ, цячэ. Барадулін.

дажджы́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Памянш. да дажджына; невялікая дажджына. Сонца асвятліла верхавіны стромкіх елак, і на іх тысячамі вясёлак загарэліся дажджынкі. Грахоўскі.

дажджы́ць, ‑джыць; безас. незак.

Разм. Ісці, імжыць (пра дождж). [Дождж] быў такі мяккі і ціхі, што Ніна не адразу пачула, як стала дажджыць. Мележ.

дажо́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да дажаваць.

дажо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дажаваць.

дажыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да дажыць.

дажына́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да дажацца.

2. Зал. да дажаць.