капёр, капра́ і ка́пар 1, ка́пара,
1. Металічная або драўляная канструкцыя для забівання паляў.
2. Збудаванне над шахтай для ўстаноўкі пад’ёмніка.
Verbum
анлайнавы слоўнікТлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVuкапіі́ст, ‑а,
1.
2. Мастак, які капіруе арыгінальныя творы іншых мастакоў.
капіля́р, ‑а,
1. Трубачка з вельмі вузкім унутраным каналам.
2. Самы тонкі крывяносны сасуд.
[Ад лац. capillaris — валасяны.]
капіля́рнасць, ‑і,
Здольнасць вадкасцей паднімацца і апускацца па капілярах.
капіля́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да капіляра, з’яўляецца капілярам.
капірава́льны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць, прызначаецца для капіравання.
капірава́льшчык, ‑а,
Тое, што і капіроўшчык.
капірава́льшчыца, ‑ы,
капірава́нне, ‑я,
капірава́цца, ‑ру́ецца;