Verbum

выціснуць, ✂; зак.

1. Ціскам дастаць або, ціскаючы, выпусціць вадкасць з чаго-н.

   • В. сок з лімона.
   • В. слёзы (перан. вымушана заплакаць; разм.).
   • Слова не выціснеш з каго-н. (перан. не прымусіш слова сказаць; разм.).

2. Ціскам выламаць.

   • В. шыбу.

3. перан. 3 цяжкасцю атрымаць што-н.

   • В. з гаспадаркі ўсё.

4. Тое, што і выцесніць.

5. Зрабіць пры дапамозе ціснення.

   • В. надпіс залатымі літарамі.

|| незак. выціскаць, ✂.

выццё, ✂, н.

1. гл. выць.

2. Працяжны крык некаторых жывёл (ваўка, сабакі і інш.).

   • Чулася в. сабакі.

выць, ✂; незак.

Працяжна і тужліва скуголіць; утвараць гукі, падобныя на выццё.

• Воўк вые.
• Вые вецер.
• В. ад болю (перан. плакаць уголас; груб.).

|| наз. выццё, ✂.

выцягаць, ✂; зак.

1. Выцягнуць у некалькі прыёмаў.

   • В. бярвенне з вады.

2. Пакрасці (разм.).

выцягвацца, ✂; незак.

1. гл. выцягнуцца.

2. Везці, цягнуць з вялікім напружаннем.

   • Конь аж выцягваўся ў аглоблях.

выцягнуцца, ✂; зак.

1. Выпасці з чаго-н. ад штуршка, неасцярожнага руху, вышмаргнуцца.

   • Выцягнулася нітка з іголкі.

2. Зрабіцца даўжэйшым, падоўжыцца.

   • Агонь выцягнуўся доўгай паласой.

3. Размясціцца на вялікай адлегласці ў адну лінію.

   • Вёска выцягнулася ўздоўж ракі.

4. Вырасці, стаць высокім.

   • Хлопчык за лета выцягнуўся.

5. Легчы, расцягнуўшыся, выпрастаўшыся.

   • В. на канапе.

6. Стаць прама, выпраміцца.

   • В. перад камандзірам.

|| незак. выцягвацца, ✂.

выцягнуць, ✂; зак.

1. Прыклаўшы сілу, выняць умацаванае, завязлае і пад. або выдаліць што-н. уцягнутае.

   • В. кій з плота.
   • В. воз з гразі.
   • В. стрэмку.

2. Дастаць, выняць, цягнучы адкуль-н.

   • В. шуфляду са стала.
   • В. шчупака.
   • В. усе жылы (перан. змучыць якімі-н. непрыемнасцямі).
   • З яго слова не выцягнеш (перан.).

3. што Цягай, усмоктваннем выдаліць.

   • Пластыр выцягнуў увесь гной.

4. Нацягнуўшы, павялічыць у даўжыню.

   • В. скуру.
   • В. дрот.

5. Выпрастаць, распасцерці.

   • В. рукі.
   • Легчы, выцягнуўшы ногі.

6. перан., каго. Дапамагчы выйсці з цяжкага становішча, выбавіць (разм.).

   • В. з бяды.

7. Прымусіць, пераканаць выйсці куды-н., пайсці адкуль-н. (разм.).

   • В. з дому.

8. каго, што і без дапаўнення. З цяжкасцю, з напружаннем выканаць, зрабіць што-н. ці дапамагчы каму-н. (разм.).

   • В. план.
   • В. экзамен на чацвёрку.
   • В. слабага вучня.

9. Потайкам забраць чужое, украсці (разм.).

   • В. грошы з кішэні.

|| незак. выцягваць, ✂.

|| наз. выцяжка, ✂ і выцяжэнне, ✂.

выцяжка, ✂, ж.

1. гл. выцягнуць.

2. Рэчыва, хімічна здабытае з арганічнай тканкі.

   • В. слабой канцэнтрацыі.

|| прым. выцяжачны, ✂.

выцяжны, ✂.

Прызначаны для выцяжкі (гл. выцягнуць у 3 знач.).

• В. пластыр.

выцякаць, ✂; незак.

1. гл. выцечы.

2. Пра раку: браць пачатак адкуль-н.

   • Рака выцякае з возера.