Verbum

выказацца, ✂; зак.

1. Выказаць сваю думку пра што-н.

   • Сусветная грамадскасць выказалася супраць войны.
   • В. па дакладу.
   • В. за рэзалюцыю.

2. Закончыць выказванне, выказаць усё, выгаварыцца.

   • Дайце жанчыне в.

3. Сказаць, у тых ці іншых словах перадаць сваю думку.

   • В. дакладна і коратка.

|| незак. выказвацца, ✂.

выказаць, ✂; зак.

1. Перадаць словамі.

   • В. сваю думку.
   • В. пажаданне.

2. Выявіць, выкрыць тое, што павінна было ўтойвацца ад іншых.

   • В. свае хваляванне.

3. Перадаць словам свае адносіны да каго-, чаго-н.

   • В. падзяку.
   • В. спачуванне.

|| незак. выказваць, ✂.

|| наз. выказванне, ✂.

выказнік, ✂, м.

1. У граматыцы: галоўны член сказа, які абазначае дзеянне ці стан прадмета, выражанага дзейнікам.

2. Тое, што і выразнік.

   • Францішак Багушэвіч — в. думак і спадзяванняў простага народа.

|| прым. выказнікавы, ✂.

выкалаціць, ✂; зак.

1. Уручную збольшага абмалаціць, абабіць.

   • В. жыта.

2. Спагнаць сілай, прымусам або з цяжкасцю атрымаць (разм.).

   • В. нядоімкі.

|| незак. выкалочваць, ✂.

выкалаць, ✂; зак.

1. Праткнуць чым-н. вострым.

   • В. вока.
   • Хоць вока выкалі (вельмі цёмна).

2. Зрабіць узор, малюнак і пад., праколваючы чым-н. вострым.

   • В. татуіроўку.

3. Высечы з сярэдзіны чаго-н. вострым.

   • В. кусок лёду.

|| незак. выколваць, ✂.

выкалупаць, ✂; зак.

1. Калупаючы, выняць.

   • В. разынку з булкі.

2. Калупаючы, зрабіць паглыбленне (разм.).

   • В. ямку.

|| незак. выкалупваць, ✂.

|| аднакр. выкалупнуць, ✂.

выкалупіць, ✂; зак.

Калупнуўшы, выняць.

|| незак. выкалупліваць, ✂.

|| аднакр. выкалупнуць, ✂.

выканальніцкі, ✂.

Тое, што і выканаўчы (у 2 знач.).

• Выканальніцкае майстэрства.

выканальны, ✂ (кніжн.).

Які можа быць выкананы.

|| наз. выканальнасць, ✂.

выканаўца, ✂, м.

Той, хто выконвае што-н. (гл. выканаць).

• В. работ.
• В. ролі Паўлінкі.
• Судовы в. (службовая асоба, якая ажыццяўляе рашэнні суда па выканаўчых лістах).