Verbum

ва́ба, ✂, ж.

Прывабліванне (птушак, звяроў) падробленым голасам (гукам).

ва́бік, ✂, м.

Дудачка, свісток і інш. прылады паляўнічых, пры дапамозе якіх у час палявання падзываюць птушак або звяроў, падрабляючы іх голас.

ва́біць, ✂; незак.

1. Захапляючы, зачароўваючы сваім выглядам, прыцягваць да сябе.

   • Поўдзень вабіць сваёй прыродай.

2. Падзываць птушак, звяроў, падрабляючы іх голас.

   • В. свістам птушак.

|| зак. павабіць, ✂.

ва́бны, ✂.

Які вабіць, зачароўвае сваім выглядам, прывабны.

|| наз. вабнасць, ✂.

вавёрка, ✂, ж.

Звярок роду млекакормячых атрада грызуноў з пушыстым хвастом, а таксама футра гэтага звярка.

|| прым. вавёркавы, ✂. Вавёркавае футра.

вавіло́нскі, ✂.

Гл. стоўпатварэнне.

ва́га​¹, ✂, ж.

Тоўстая жэрдка або бервяно для падважвання цяжкіх прадметаў.

вага́​², ✂, ж.

1. толькі адз. Цяжар каго-, чаго-н., які вызначаецца ўзважваннем.

   • Вызначыць вагу тавару.
   • Вагой у дваццаць кілаграмаў.
   • Меры вагі.
   • Барэц цяжкай вагі.
   • На вагу золата (вельмі дорага).

2. толькі адз., перан. Уплыў, аўтарытэт, значэнне.

   • Мець вагу ў калектыве.

3. Прылада для ўзважвання чаго-н.

   • Аўтаматычныя вагі.

|| прым. вагавы, ✂.

• Вагавыя катэгорыі барцоў.
• В. збор.

вагане́тка, ✂, ж.

Невялікі адкрыты вагон для перавозкі грузаў па вузкакалейных або падвесных дарогах.

вага́р, ✂, м. (разм.).

Рычаг для рэгулявання чаго-н. або кіравання чым-н.