Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

цюль, ✂, м.

Тонкая лёгкая сятчастая тканіна.

|| прым. цюлевы, ✂.

  • Цюлевыя фіранкі.

цюлька, ✂, ж.

Дробная марская прамысловая рыбка сямейства селядцовых.

цюльпан, ✂, м.

Цыбульная шматгадовая дэкаратыўная расліна сямейства лілейных з буйнымі, у форме калпачкоў, кветкамі.

|| прым. цюльпанавы, ✂.

цюркалогія, ✂, ж.

Галіна мовазнаўства, якая вывучае цюркскія мовы, літаратуру і гісторыю.

|| прым. цюркалагічны, ✂.

цюркі, ✂, м.

Вялікая група роднасных па мове народаў, да якіх адносяцца татары, азербайджанцы, туркмены, якуты, каракалпакі, туркі і інш.

|| прым. цюркскі, ✂.

цюркізм, ✂, м.

Слова або моўны зварот, запазычаны з адной з цюркскіх моў.

цюрколаг, ✂, м.

Спецыяліст па цюркалогіі.

цюфяк, ✂, м. (спец.).

Гнуткае пакрыццё каля мастоў, плацін для засцярогі рэчышча ракі і берагоў ад размыву.

цюхцяй, ✂, м. (разм. неадабр.).

Непаваротлівы, няспрытны, абыякавы да ўсяго чалавек; няўклюда.

|| ж. цюхцяйка, ✂.

|| прым. цюхцяйскі, ✂.

цюцелька, ✂, ж.:

  • цюцелька ў цюцельку — зусім дакладна, кропля ў кроплю.