Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

усходазнавец, , м.

Вучоны, спецыяліст па ўсходазнаўству.

усходазнаўства, , н.

Сукупнасць навук пра краіны Усходу.

|| прым. усходазнаўчы, .

усходжы, .

Пра насенне: здольны прарастаць, даваць усходы.

  • Усходжае насенне.

|| наз. усходжасць, .

  • Праверыць насенне на ў.

усходкі, .

Прыступкі, па якіх паднімаюцца ўгору.

усходы1, .

Першыя парасткі пасеваў.

  • Яравыя ў.

усходы2, .

Прыступкі лесвіцы.

  • Спускацца па ўсходах.

усцерагчы, ; зак.

Уберагчы, ахоўваючы ад каго-, чаго-н.

|| незак. усцерагаць, .

усцерагчыся, ; зак.

Зберагчы, усцерагчы сябе ад чаго-н.

  • У. ад небяспекі.

|| незак. усцерагацца, .

усцешыцца, ; зак.

Знайсці для сябе задаволенне, уцеху ў кім-, чым-н., узрадавацца.

  • У. ад сустрэчы са старым знаёмым.

|| незак. усцешвацца, .

усцешыць, ; зак.

Выклікаць у каго-н. пачуццё задаволенасці, радасці; супакоіць.

  • Навіна ўцешыла чалавека.
  • У. брата добрым словам.

|| незак. усцешваць, .