Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

услед

  1. прыназ. і прыназ. Па слядах каго-н, чаго-н., непасрэдна за кім-, чым-н.

    • Ісці ў.
    • Глядзець у. цягніку.
  2. прысл. Наўздагон за кім-н.

    • Крыкнуць у.

услон, ✂, м.

Пераносная лаўка на ножках у сялянскай хаце.

|| памянш. услончык, ✂.

услухвацца, ✂; зак.

Уважліва прыслухацца, стараючыся пачуць, зразумець што-н.

  • У ў гаворку.

|| незак. услухоўвацца, ✂.

услых, прысл.

Так, што чутно іншым, уголас.

  • Чытаць у.

усляпую, прысл.

Нічога не бачачы; наўгад.

  • Страляць у.

усмаглы, ✂ і усмяглы, ✂.

  1. Зняможаны ад смагі.

  2. Перасохлы ад недахопу вільгаці.

    • Усмаглыя губы.

усмагнуць, ✂ і усмягнуць, ✂; зак.

  1. Дайсці да знямогласці ад смагі.

    • Усмаг араты за дзень на полі.
  2. Перасохнуць ад недахопу вільгаці.

    • Зямля ўсмагла, патрэскалася.

усмажыцца, ✂; зак.

Смажачыся, згатавацца; добра прасмажыцца.

|| незак. усмажвацца, ✂.

усмак, прысл. (разм.).

  1. Са смакам, з апетытам.

    • У. пад’елі.
  2. Да поўнага задавальнення.

    • Выспацца ў.

усмакаваць, ✂; зак.

Упадабаць (якую-н. страву).

  • У. смажаныя грыбы.