Verbum

укаціць, ✂; зак.

1. Коцячы, упхнуць.

   • У. калёсы ў гумно.

2. перан. Зрабіць, учыніць што-н. непрыемнае (разм.).

   • У. вымову прагульшчыку (аб’явіць у загадзе).

3. Уехаць куды-н. (разм.).

   • У. у двор на кані.

|| незак. укочваць, ✂.

укачацца, ✂; зак.

Выкачацца, запэцкацца ў што-н.

• У. ў гразь.

|| незак. укачвацца, ✂.

укачаць, ✂; зак.

1. каго-што ў што. Выкачаць, запэцкаць у што-н.; качаючы, пакрыць ,чым-н. сыпкім.

   • У. каго-н. у снег.
   • У. у муку рыбу.

2. Качаючыся, прымяць.

   • Коні ўкачалі траву на прыгуменні.

|| незак. укачваць, ✂.

уквэцаць, ✂; зак. (разм.).

Умазаць, упэцкаць.

• У. рукаў у фарбу.

|| звар. уквэцацца, ✂.

укеміць, ✂; зак. (разм.).

Уцяміць, зразумець.

• Ніяк не мог у., што тут да чаго.

укінуцца, ✂; зак.

1. у што. Імкліва кінуцца куды-н., скочыць у што-н.

   • У на хаду ў калёсы.

2. у што. Уваліцца куды-н., падаючы ўніз (разм.).

   • У ў канаву.

3. перан. Нечакана ўзнікнуць, паявіцца.

   • Укінулася хвароба.

|| незак. укідвацца, ✂.

укінуць, ✂; зак.

1. Кінуць, апусціць унутр.

   • У камень у ваду.

2. Налажыць, дабавіць чаго-н. у што-н.; даць корму.

   • У два драбкі цукру ў чай.
   • У. сена коням (разм.).

|| незак. укідаць, ✂ і укідваць, ✂.

|| наз. укіданне, ✂ і укідванне, ✂.

укіслы, ✂.

Які стаў кіслым, укіс.

• Укіслае цеста.

укіснуць, ✂; зак.

Стаць кіслым, набыць неабходную кіслату.

• Рошчына ўкісла.

|| незак. укісаць, ✂.

|| наз. укісанне, ✂.

уклад​¹, ✂, м.

Устаноўлены або ўсталяваны парадак, лад (грамадскага жыцця, побыту і пад.).

• Новы ў. жыцця.
• Гаспадарчы ў.