Verbum

узасос:

• цалавацца ўзасос (разм.) — цалавацца вельмі моцна, не адрываючыся.

узаткнуць, ✂; зак. (разм.).

1. Насадзіць на што-н. вострае.

2. Наспех абуць, усунуць.

   • У. боты на босыя ногі.

|| незак. устыкаць, ✂.

узацяжку:

• курыць узацяжку — курыць зацягваючыся, удыхаючы ў сябе дым.

узбагаціцца, ✂; зак.

1. Стаць багатым, разбагацець (разм.).

2. перан. Папоўніцца чым-н., стаць больш багатым па саставу, зместу і пад.

   • Бібліятэка ўзбагацілася новымі выданнямі.
   • У. вопытам.

|| незак. узбагачацца, ✂.

|| наз. узбагачэнне, ✂.

узбагаціць, ✂; зак.

1. Зрабіць багатым, заможным.

2. перан. Зрабіць больш багатым, разнастайным па саставу, зместу і пад.

   • У. сваю памяць.

|| незак. узбагачаць, ✂.

|| наз. узбагачэнне, ✂.

узбадзёрыцца, ✂; зак.

Стаць, зрабіцца бадзёрым, падбадзёрыцца.

|| незак. узбадзёрвацца, ✂.

узбадзёрыць, ✂; зак.

Выклікаць бадзёры настрой, прыліў энергіі, падбадзёрыць.

• Яго словы мяне ўзбадзёрылі.

|| незак. узбадзёрваць, ✂.

узбегчы, ✂; зак.

Падняцца бягом куды-н.

|| незак. узбягаць, ✂.

узбекі, ✂, м.

Народ, які складае асноўную частку насельніцтва Узбекістана.

|| ж. узбечка, ✂.

|| прым. узбекскі, ✂.

узбіцца, ✂; зак.

1. Нечакана наскочыць, наткнуцца на каго-, што-н., сутыкнуцца з кім-, чым-н. непажаданым.

   • У. на камень.
   • У. на засаду.

2. Натрапіць, напасці на што-н. (разм.).

   • У. на пашу.
   • У. на капейку (перан. разжыцца на грошы; разм.).

3. Узабрацца наверх, насесці, налезці на каго-, што-н. (разм.).

   • У. з бруднымі нагамі на лаўку.

|| незак. узбівацца, ✂.