Verbum

уголас, прысл.

1. Так, што чутно іншым, гучна, голасна.

   • Чытаць у.

2. перан. Адкрыта, на людзях.

   • Заявіць пра што-н. у.

угразнуць, ✂; зак.

1. Засесці, завязнуць у гразі.

2. перан. Трапіўшы ў якое-н. становішча, не знайсці сіл, магчымасці выйсці з яго (разм.).

   • У. у даўгах.

|| незак. угразаць, ✂.

угра-фінскі, ✂.

Тое, што і фіна-угорскі.

угрузнуць, ✂; зак.

Глыбока ўвязнуць (у гразі, снезе і пад.); асесці, уехаць у зямлю.

• У. у снезе.
• Хацінка ўгрузла ў зямлю.

|| незак. угрузаць, ✂.

угрунтаваны, ✂.

1. Зроблены надзейна, моцна.

   • У. падмурак.

2. Падмацаваны пераканаўчымі доказамі, меркаваннямі.

   • У. довад.

|| наз. угрунтаванасць, ✂.

угрунтавацца, ✂; зак.

Устанавіцца, усталявацца.

• Адносна рэферэндуму ўгрунтавалася пэўная думка.

|| незак. угрунтоўвацца, ✂.

угрунтаваць, ✂; зак.

1. Зрабіць больш устойлівым, моцным, надзейным, усталяваць.

2. Прывесці пераканаўчыя доказы, матывы ў карысць чаго-н., абгрунтаваць.

   • У. прычыну сваёй заявы.

|| незак. угрунтоўваць, ✂.

|| наз. угрунтоўванне, ✂.

|| наз. угрунтаванне, ✂.

угрызціся, ✂; зак.

Моцна ўчапіцца зубамі.

|| незак. угрызацца, ✂.

угрэць, ✂; зак. (разм.).

1. Зрабіць цёплым, нагрэць, сагрэць.

   • Ледзь угрэлі гэту печ.

2. без дапаўнення. Прыгрэць.

   • Угрэла сонца.

3. Упарыць, моцна ўтаміць.

   • У. каня.

4. каго, па чым і без дапаўнення. Ударыць чым-н., агрэць (груб.).

   • У. па патыліцы.

|| незак. уграваць, ✂.

удава, ✂, ж.

Жанчына, у якой памёр муж.

|| прым. удавіны, ✂.

• Удавіная доля.