Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

трысцянка, , ж.

Шматгадовая травяністая расліна сямейства злакаў, якая расце на балотах і берагах вадаёмаў і нагадвае трыснёг.

трытон, , м.

  1. У антычнай міфалогіі: марское бажаство ў выглядзе напалову чалавека напалову рыбы, якое ўздымае або спыняе хвалі.

  2. Хвастатае земнаводнае сямейства саламандраў, падобнае на яшчарку.

трыумвірат, , м.

  1. Саюз трох дзяржаўных дзеячаў для ажыццяўлення вярхоўнай улады.

    • Ваенны т.
  2. перан. Пагадненне трох асоб для сумеснай дзейнасці, звычайна палітычнай.

трыумф, , м.

  1. Бліскучы поспех, урачыстасць (першапачаткова ў Старажытным Рыме — урачыстая сустрэча палкаводца і яго войска ў сувязі з дасягнутай перамогай).

  2. Наогул выдатны поспех, бліскучая перамога ў чым-н.

    • Т. балета.

|| прым. трыумфальны, .

трыумфаваць, ; незак. (разм.).

Радавацца, весяліцца з прычыны перамогі над кім-н., поспеху ў чым-н.

трыумфатар, , м. (кніжн.).

Пераможца, той, каго сустракаюць з трыумфам.

|| прым. трыумфатарскі, .

трыцікале, нескл., н.

Новая збожжавая культура, якая з’яўляецца гібрыдам пшаніцы і жыта.

трыццацігадовы, .

  1. гл. трыццацігоддзе.

  2. Які праіснаваў 30 год.

трыццацігоддзе, , н.

  1. Прамежак часу ў 30 год.

  2. чаго. Гадавіна чаго-н., што адбылося 30 год таму назад.

    • Т. перамогі.

|| прым. трыццацігадовы, .

трыццаць, ліч.

Лік і лічба 30, а таксама — колькасць, якая абазначаецца гэтай лічбай.

  • Яму ўжо за т.

|| парадкавы ліч. трыццаты, .