Verbum

тарос, ✂, м.

Ледзяная глыба, якая ўтвараецца пры сцісканні льдоў у паўночных морах і рэках.

|| прым. таросавы, ✂.

• Таросавыя заторы.

таросісты, ✂.

Які складаецца з таросаў; багаты таросамі.

• Т. лёд.

|| наз. таросістасць, ✂.

тарочыць, ✂; незак. (спец.).

Прывязваць тарокамі (да сядла).

тарпа, ✂, ж. і торп, ✂, м.

Вялікая сцірта снапоў, саломы або сена, складзеная асобым спосабам для захоўвання пад адкрытым небам.

тарпавальшчык, ✂, м.

Той, хто ўкладвае торпы.

|| ж. тарпавальшчыца, ✂.

тарпаваць, ✂; незак.

Складаць у торпы.

• Т. жыта.

|| наз. тарпаванне, ✂.

тарпаклад, ✂, м.

Укладчык снапоў, саломы ці сена ў торпы; тарпавальшчык.

тарпан, ✂, м.

Дзікі конь шэрай масці з чорнымі грывай і хвастом, які вадзіўся ў стэпах Усходняй Еўропы.

тарпатына, ✂, ж. (разм.).

Тое, што і тэрпенцін.

|| прым. тарпатынавы, ✂.

тарпеда, ✂, ж.

Падводны снарад, які можа самастойна рухацца і наводзіцца на караблі праціўніка для іх знішчэння.

|| прым. тарпедны, ✂.

• Т. катэр.
• Тарпедная атака.