Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

тараніць, ✂; незак.

  1. Біць тараном 2 (у 1 знач.).

  2. Разбіваць або прабіваць чым-н.

  3. Ісці на таран 2 (у 4 знач.).

  4. Прарываць фронт праціўніка прыёмам тарана 2 (у 5 знач.).

|| зак. пратараніць, ✂.

тарантас, ✂, м.

Спецыяльная дарожная, звычайна крытая павозка на чатырох колах.

|| прым. тарантасны, ✂.

тарантул, ✂, м.

Вялікі ядавіты павук.

тарантэла, ✂, ж.

Італьянскі народны танец у хуткім тэмпе, а таксама музыка ў рытме гэтага танца.

тарарам, ✂, м. (разм.).

Шум, грукат; сварка.

  • Падняць т.

тарарах, (разм.).

  1. гукаперайм. Ужыв. для абазначэння моцнага раскацістага гуку.

  2. вык. Тое, што і трахнуць.

    • Т. кулаком па стале.

тарарахнуць, ✂; зак. (разм.).

  1. Загрукацець, загрымець.

  2. Моцна ўдарыць; выстраліць.

    • Т. па спіне.
    • Т. з ружжа.

|| незак. тарарахаць, ✂.

тарасіцца, ✂; незак.

Грувасціцца таросамі (пра лёд).

тарасіць, ✂; незак.

Нагрувашчваць таросы.

|| наз. тарашэнне, ✂.

таратайка, ✂, ж. (разм.).

Лёгкая на двух колах павозка.