Verbum

стыляжнічаць, ✂; незак. (разм.).

Паводзіць сябе як стыляга.

|| наз. стыляжніцтва, ✂.

стымул, ✂, м.

Пабуджальная прычына, зацікаўленасць у ажыццяўленні чаго-н.

• С. у працы.
• Матэрыяльныя стымулы.

стымуляваць, ✂; зак. і незак.

Даць (даваць) стымул у ажыццяўленні чаго-н.

• С. развіццё прадпрымальніцтва.

стымулятар, ✂, м. (спец.).

Прыроднае або сінтэтычнае рэчыва, якое стымулюе развіццё чаго-н.

• С. росту раслін.

стымуляцыя, ✂, ж.

Выкарыстанне стымулаў, стымулятараў.

стыпендыя, ✂, ж.

Рэгулярная грашовая дапамога, якая выдаецца навучэнцам вышэйшых і спецыяльных навучальных устаноў, а таксама спецыялістам рознымі фондамі.

• Імянная с. (прысуджаецца за асаблівыя поспехі).

|| прым. стыпендыяльны, ✂.

• С. фонд.

стыпендыят, ✂, м.

Навучэнец, які атрымлівае стыпендыю.

|| ж. стыпендыятка, ✂.

|| прым. стыпендыяцкі, ✂.

стыхар, ✂, м.

Доўгае, з шырокімі рукавамі адзенне дыякана, дзяка ў час набажэнства.

стыхійны, ✂.

1. Выкліканы дзеяннямі стыхійных сіл прыроды, якія непадуладны чалавеку.

   • Стыхійнае бедства (паводка, ураган, землетрасенне і пад.).

2. перан. Неарганізаваны, без кіраўніцтва.

   • С. мітынг.

|| наз. стыхійнасць, ✂.

стыхія, ✂, ж.

1. У антычнай натурфіласофіі: адзін з асноўных элементаў прыроды (агонь, вада, зямля, паветра).

2. Магутныя сілы прыроды, якія непадуладны чалавеку.

   • Разбуральная с.

3. перан. Неарганізаваная сіла, якая дзейнічае ў сацыяльным асяроддзі.

4. перан. Прывычнае акружэнне, кола любімых заняткаў, інтарэсаў.

   • Горы — с. турыстаў.